پستهای با عایق هوا همچنان ستون اصلی شبکه انتقال ایران هستند؛ دلایل فنی و اقتصادی این انتخاب.
در پست AIS، هوای آزاد نقش عایق میان اجزای برقدار را بازی میکند. به همین دلیل تجهیزات با فواصل مشخص روی سازههای فلزی در فضای باز نصب میشوند و حیاط پست، مساحت قابل توجهی اشغال میکند.
باسبارهای هوایی روی مقرههای اتکایی، بیهای ورودی و خروجی شامل کلید قدرت، سکسیونر، برقگیر و ترانسفورماتورهای جریان و ولتاژ، به همراه سیستم زمین و حفاظت صاعقه.
هزینه سرمایهگذاری اولیه پایینتر، سهولت بازرسی چشمی و عیبیابی، امکان تعمیر و تعویض تجهیزات توسط تیم داخلی، و امکان توسعه تدریجی پست با افزودن بیهای جدید.
نیاز به زمین وسیع، آسیبپذیری در برابر آلودگی، گرد و غبار، نمک و رطوبت که موجب افزایش جریان نشتی روی مقرهها میشود، و نیاز به شستوشو و نگهداری دورهای.
در مناطقی که زمین در دسترس و آلودگی محیط کنترلشده است، AIS از نظر هزینه چرخه عمر گزینه اقتصادیتری است. در مقابل، در محیطهای محدود یا آلوده، صرفه GIS بیشتر میشود.
